956

Βillaras

Σκόρπιες σκέψεις και no bet!

Και ενώ δεν είχα νεύρα την Κυριακή, τα..απέκτησα χθες βράδυ! Την Κυριακή η Μπολόνια ήταν μέτρια (δίκαιο θα ήταν το Χ, αλλά σίγουρα όχι ο άσος), η Αιντραχτ ήταν γιά το ανάθεμα (μακράν η χειρότερη εμφάνιση ομάδας που πόνταρα τουλάχιστον εδώ και δύο μήνες, απορούσα με αυτά που έβλεπα), ενώ η μόνη που άξιζε και…στο τσακ δεν μας πλήρωσε το 9.

00 ηταν η Αούστρια. Και το πάλεψε, και δεν μάσησε από τις καφρίλες (απεριγραπτα σκηνικά, ούτε Σούπερ Λίγκα να έβλεπα, με διακοπές, ρίψη αντικειμένων, καπνογόνα, ντου οπαδών) και προηγήθηκε και φάσεις έκανε και της..έκοψε και μιά σούπερ αντεπίθεση ένας χουλιγκάνος που όρμηξε μέσα στο τέλος. Οπως και να'χει, τα άφησα όλα πίσω μου. Αλλά χθες βράδυ, τα έβαλα με τον εαυτό μου.

Τι εγραψα εδώ, στη στήλη του Σαββάτου; Επί λέξη: “κάτι κακοφορμίζει στα αποδυτήρια της Τσέλσι, κάτι που'χουμε ξαναδεί (πρωτάθλημα με Μουρίνιο-την επόμενη σαιζόν τον τρώνε οι παίκτες, τώρα πρώταθλημα με Κόντε-υποψιάζομαι ότι…τον τρώνε φέτος και αυτόν)”. Τι έγραψα στη στήλη της Κυριακής; Επι λέξη: “αύριο βράδυ έχει Γουότφορντ-Τσέλσι.

Θα δω ειδήσεις, θα πιάσω κλίμα, θα ψαχτώ γενικά, ίσως κάνω update (και όχι φυσικά γιά να παίξω Τσέλσι)”. Ε, τι περιμένεις ρε Billara; Τη θεία φώτιση; Ξέρεις ότι εκεί πάνε όλα κατά διαόλου (προαλείφεται ο Λουίς Ενρίκε), πέφτει το τριμπαλο απο την Μπόρνεμουθ, οκ, δεν το περίμενες. Τώρα όμως είσαι καραούλι, το γράφεις, ο άσος είναι λουκουμάκι, σε καλό φεγγάρι είσα και…δεν παίζεις.

Και πάρε ένα 4μπαλο, σβηστό και άνετο, πάει το σημείο. Να ξέρετε, απ' όσα γράφω, πολλαπλασιάστε επί δέκα όσα βλέπω και σκέφτομαι και δεν τα γράφω. Το'χω ξαναπεί, πιό αυστηρός κριτής από τον ίδιο μου τον εαυτό δεν υπάρχει (σ.σ και καημό έχω να διαβάσω κάπου-κάποτε και κανέναν άλλον από το κωλοσυνάφι μας να κάνει αυτοκριτική). Και γιά ματς που παίζω δεν τσαντίζομαι.

Το μελέτησα, το πόνταρα, τέλος ότι και να έγινε. Για ματς που δεν έπαιξα όμως, (όπως ήταν και της Σουόνσι προ ημερών) νευριάζω. Αφού…στο πιάτο είναι, γιατί δεν παίρνω το πηρούνι να το καρφώσω; Βλακεία καθαρή… Τέλος πάντων, πάει πέρασε. Πάω παρακάτω. Και παρακάτω… δεν έχει. Σόρυ, δεν μου αρέσει τίποτα. Και δεν έχω κανένα λόγο να βγάλω από τη μύγα ξύγκι.

Ξεκινάω απο απόψε χαλάρα μελέτη γιά ΣΚ, κάθομαι στα αυγά μου, χαζεύω ότι έχει και αυτό είναι. Ποντάρισμα και νέα στήλη το Σάββατο πλέον. Αλλά οκ, το βράδυ απόψε θα τα πούμε στο chat, μπας και σκάσει τίποτα στο live. Πριν σας αφήσω, δύο σημειώσεις: Πρώτον, δείτε εδώ https://www.youtube.com/watch?v=Fhr4yFWiEWg την ισοφάριση της Λίνκολν το Σάββατο στο 93'. Οσοι το χάσατε to διπλό της Σουίντον μαζί με μένα, τα παράπονά σας στο κοράκι, δείτε πεντακάθαρο επιθετικό φάουλ στον τερματοφύλακα που δεν σφυρίζει! Δεύτερον, κάνω copy paste το πρώτο μέρος του σημερινού μου κειμένου στην Kingbet.

Περί ελληνικών και ξένων “φαινομένων”! “Τελικά, συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Ή αν προτιμάτε, Λίγκες. Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί από εδώ στα τραγελαφικά της Σούπερ Λιγκ. Στα αίσχη της. Στα εκτρώματα. Και προχθές ας πούμε, είδαμε κάμποσα. Είδαμε καπνογόνο στοχευμένο μέσα στο τερέν, είδαμε ντου από “επιστήμονες” που…δεν ξέρουμε (και καλά) την ταυτότητά τους, είδαμε και ντου οπαδών που μπήκαν τσαμπουκά στο γήπεδο πετώντας άλλους έξω.

Αλλά αυτά στην Σούπερ Λίγκα είναι…ψωμοτύρι, έχουμε (κακώς) χοντροπετσιάσει, επειδή τα ζούμε σχεδόν κάθε αγωνιστική, απλά αλλάζουν οι φανέλες και οι ομάδες και οι “πρωταγωνιστές”. Προχθές όμως, είδα δύο παιχνίδια ντέρμπι εκτός Ελλάδας και…ένοιωσα σαν να ήρθαν λίγο κόντα μας! Λίβερπουλ-Τότεναμ και Ραπίντ-Αούστρια. Στο πρώτο, είχα καιρό να δω τόσο τραγική διαιτησία.

Και μπορώ να δικαιολογήσω τον Κλοπ που είπε ότι “αν δηλώσω όσα νοιώθω και πιστεύω, θα φάω το μεγαλύτερο πρόστιμο που χει δωθεί ποτέ παγκοσμίως”. Είναι καθαρή αλλοίωση αποτελέσματος το 2-2 στο Ανφιλντ. Δύο πέναλτι ϊδια με ουρακοτάγκους που μόλις το έσκασαν από τον κοντινό ζωολογικό κήπο του Τσέστερ! Διένυσαν τα 25 χιλιόμετρα και μπούκαραν στο γήπεδο.

Γιά τόσο πέτσινα μιλάμε. Ο Κέιν και ο Λαμέλα κάνουν θέατρο. Καθαρά. Και το ένα δεν μπήκε, αλλά το δεύτερο έγραψε και άλλαξε το 2-1 σε 2-2. Και σφυρίχτηκε μάλιστα, μετά από υπόδειξη του βοηθού. Αστείες αποφάσεις, βράζει δικαίως η Λίβερπουλ. Στο δεύτερο, έγινε το…έλα να δεις. Πάει να εκτελέσει κόρνερ η Αουστρια, βροχή τα αντικείμενα. Μικρή διακοπή και ανακοινώσεις.

Ξαναρχίζει, πάει να εκτελέσει ένα άλλο, ξανά έβρεχε αναπτήρες. Επιστρατεύτηκαν κάτι κίτρινες διαφημιστικές ομπρέλες θαλάσσης που τις κράταγαν οι stewards πάνω από τα κεφάλια των παικτών (ΦΩΤΟ),σαν εμένα που πάλευα με την ομπρέλα μου κάποτε στην Κινέτα με τον νοτιά να παρασέρνει τα πάντα! Δεύτερη διακοπή, καθυστέρηση μεγάλη, anyway ξανάρχισε, αλλά στο τέλος κι ενώ η Αούστρια έβγαινε στην κόντρα, τσουπ μπουκάρει κι ένας καφρούλης της Ραπίντ, διακοπή, βγαίνει έξω, αλλά η φάση χάθηκε.

Με τα πολλά τελείωσε 1-1… Κάπου εκεί όμως, λεπτά μετά τη λήξη των δύο αυτών αγώνων σε Αγγλία και Αυστρία, άπαντες… απομακρύνθηκαν από κοντα μας. Εφυγαν ξανά πολύ μπροστά. Γιατί; Γιατί δεν βρέθηκε εφημερίδα όπως εδώ που να μιλήσει για “σκάνδαλο, ντροπή, εμετούς και αίσχη” διαιτησίας. Γιατί ο Κλοπ έκανε μούγγα ενώ εδώ ο (νεοφερμένος) Οσκαρ Γκαρθία είπε το αδιανόητο “μου έχουν πει γιά το ελληνικό ποδόσφαιρο και τη διαιτησία στην Ελλάδα”! Τι λες ρε μεγάλε; Σοβαρά; Και αφού στα είχαν πει, τι ήρθες να κάνεις; Και χίλια δίκια να είχες, δικαιούσαι (ως φρέσκος και ως προπονητής του Ολυμπιακού και όχι του Πλατανιά) να ομιλείς; Γιατί δεν είδαμε κανέναν πρόεδρο της Λίβερπουλ να λέει “μας σφάζουνε, γινόμαστε ρεζίλι διεθνώς, δεχόμαστε πόλεμο”.

Αντίθετα, εδώ το είδαμε, από τον άνθρωπο που έχει τιμωρηθεί με απαγόρευση ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο (γιά να μην ξεχνιόμαστε). Γιατί στην Αυστρία ο τραμπούκος συνελήφθη, ο πέλεκυς θα πέσει βαρύς χωρίς πολλά-πολλά ενώ εδώ τα ρίξαμε στο…συλλαλητήριο τα ντου και τα επεισόδια! Ντόινγκ! Γιατί εκεί δεν θα πεταχτεί ποτέ από την πληρωμένη θέση του φίλαθλος γιά να κάτσει τσαμπουκά άλλος που ρθε με το “έτσι θέλω” και ρεπόρτερ θα γράψει “ε οκ, κατανοητό ρε παιδιά, έχει κάψα 33 χρόνια να πάρει πρωτάθλημα”.

Σαν να λέμε, να πάνε ίσαμε 2.000 παραπάνω οπαδοί της Λίβερπουλ ας πούμε στο Μπράιτον, να σπάσουν τουρνικέ και πόρτες και να μπουκάρουν, επειδή… “έχουν κάψα, από το 1990 έχουν να το σηκώσουν”! Εν κατακλείδι: Συμβαίνουν παντού. Τα πάντα. Πιό σπάνια έξω αλλά οκ, συμβαίνουν. Το θέμα είναι the day after. Πως το διαχειρίζεσαι, πως το λύνεις το πρόβλημα, πως το κόβεις μαχαίρι οτιδήποτε στραβό.

Ηρθαν λοιπον λίγο…κοντά μας οι ξένοι αυτό το Σαββατοκύριακο, αλλά ξαναέφυγαν μίλια μακριά πολύ-πολύ γρήγορα…”

Παλαιότερα άρθρα του Billaras